Anthropocene
Binnen dit doorlopende, ecologische project reageer ik op het tijdperk waarin de menselijke invloed op de aarde overal tastbaar is. Het project is organisch ontstaan vanuit mijn dagelijkse wandelingen door nabijgelegen bossen en buitengebieden. Tijdens deze tochten stuit ik op menselijk afval, met name landbouwplastic (kuilvoerfolie). Mijn eerste reactie is weerzin; de destructieve aanwezigheid van dit afval in de natuur is afschuwelijk. Tegelijkertijd raap ik deze verweerde fragmenten niet voor niets op: ik ben gebiologeerd door de uitzonderlijke schoonheid in de transparantie, kleur en het vaak met aarde vermengde plastic.
Verwonderd door deze tegenstrijdige gevoelens verzamel ik de resten. In mijn atelier onderzoek ik het materiaal én mijn eigen fascinatie: waarom word ik zo geraakt door deze kleine objecten? Vanuit deze vragen probeer ik de 'afschuwelijke schoonheid' uit het materiaal te filteren. Ik fotografeer de objecten als materiële schetsen, die ik als fotoafdrukken op lichtbakken plaats. De reactie van de kijker is vaak vol ongeloof over de mystieke verschijning van het verlichte plastic. Zij ervaren hierin – net als ik – de énorme tegenstrijdigheid. Is dit wellicht de juiste emotie waarmee de relatie tussen mens en natuur kritisch bevraagd kan worden?
©2009-2024 patricia smits
-das ei des künstlers- all of my works are copyrighted and all rights reserved – they may not be used or reproduced in any way, unless you have my written permission. Patricia Smits////this website does not use cookies, ect. or personal data//